หน้าที่ 1

ชื่อตอน : นอนอีกไม่กี่ตื่นก็ถึงปิดเทอมฤดูร้อนแล้วนะ
อาสึนะ : ที่ว่าจะให้ไปด้วยกันในฐานะที่เป็นพาร์ทเนอร์
คำโปรย : หรือนี่จะเป็นการสารภาพรัก
อาสึนะ : เดี๋ยวสิ
เจ้า : *มันเท่ากับบอกว่ามาครองคู่ไปชั่วชีวิตด้วยกันเถอะนะ*
อาสึนะ : เอ๋
อาสึนะ : บะ.. บะ.. บะ.. บ้า
อาสึนะ : พูดอะไรออกมาน่ะ

หน้าที่ 2

อาสึนะ : จู่ๆมาพูดแบบนั้นกับฉัน ฉันก็ลำบากใจแย่สิ
อาสึนะ : เอ๋ แล้วทำไมฉันต้อง...
อาสึนะ : ก็นายมีฮงยะจังอยู่ทั้งคนนี่นา
อาสึนะ : แล้วสำหรับฉันครูทาคาฮาตะก็เป็นคนที่ฉันตัดสินใจแล้วด้วย
อาสึนะ : ถึงจะถูกเค้าหักอกมาก็เถอะ
เนกิ : เอ่อ คุณอาสึนะ

หน้าที่ 3

โนโดกะ : เอ่อ
โนโดกะ : อ่า คือว่า
ยูเอะ : เป็นแบบนั้นเองหรือคะ ไม่สิ เข้าใจแล้วล่ะค่ะ จริงๆแล้วความเป็นไปได้ในเรื่องนั้นก็ต้องถูกพิจารณาตามสมควรอยู่แล้วนี่คะ ฉันนี่ช่างคิดอะไรตื้นๆเสียจริง **
อาสึนะ : ฮะ...ฮงยะจัง
โนโดกะ : ขอโทษทีเสียมารยาทนะคะ
ฮารุนะ : เอ้า จะรีบไปไหน ทุกคน
อาสึนะ : เดี๋ยวสิ นี่มันไม่ใช่นะพารุ
ฮารุนะ : อะไรที่ไม่ใช่เหรออาสึนะ
ฮารุนะ : แต่ว่านะ ที่แท้ก็อย่างนี้เอง *ว่าไปก็ไม่เชิงหรอก ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่เคยคาดคิดเอาไว้ซะหน่อย*
ฮารุนะ : ลงเอยกันง่ายๆเกินคาดเลยนะเนี่ย *เสียดายจัง*
ฮารุนะ : แล้วจะทำยังไงล่ะพวกเธอ จะยอมแพ้มั๊ย *หรือจะเป็นศึกชิงหนุ่ม*
ฮารุนะ : อะไรกัน หรือว่า

หน้าที่ 4

อาสึนะ : คนที่เนกิคุงชอบก็คืออาสึนะสินะ
เนกิ : เฮ้ย
เนกิ : อย่างนั้นเองหรือครับ
อาสึนะ : ฉันจะไปรู้เรอะ
ฮารุนะ : เนกิคุงตะกี้เธอสารภาพรักกับอาสึนะสินะ
เนกิ : สารภาพรัก
เนกิ : ไม่ใช่ละ
โนโดกะ : ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
โนโดกะ : ถ้านั่นคือความรู้สึกในใจของครูเนกิแล้วล่ะก็ หนูก็ คือว่า
โนโดกะ : ขอให้ทั้งคู่มีความสุขนะคะ
ฮารุนะ : เฮ้อ
เนกิ : คุณโนโดกะ
เนกิ : เดี๋ยวสิครับ
เนกิ : ผมไม่ได้พูดเรื่องแบบนั้นเลยนะครับ แล้วมันอะไรกันครับเนี่ย

หน้าที่ 5

อาสึนะ : ไม่ได้พูดเหรอ
อาสึนะ : ถ้าอย่างนั้นที่ตะกี้นายพูดว่ามาด้วยกันในฐานะที่เป็นพาร์ทเนอร์ก็หมายความว่า
เนกิ : ก็คุณอาสึนะเป็นพาร์ทเนอร์ของผมใช่ไหมล่ะครับ ดังนั้นเรื่องที่ผมจะไปเวลส์ก็เลยต้องบอกคุณอาสึนะเอาไว้ก่อน
เนกิ : แล้วผมก็ตั้งใจจะบอกให้คนอื่นๆรู้ทุกคนทีหลังอยู่แล้วล่ะครับ *ก็ผมรู้สึกว่าถ้าไม่บอกคุณอาสึนะคนแรกคุณอาสึนะก็จะโกรธผมน่ะสิ**
โนโดกะ : ถ้างั้นก็ เอ่อ *การสารภาพรักก็*
อาสึนะ : การสารภาพรักที่ว่าก็คือการบอกรักคนที่ชอบสินะครับ แน่นอนว่าผมชอบคุณอาสึนะ แต่ตะกี้ก็ไม่ใช่การสารภาพรักอะไรหรอกนะครับ
ยูเอะ : เข้าใจแล้วสินะคนพวกนี้
เนกิ : คะ คุณอาสึนะ คือว่า
อาสึนะ : มีอะไรเหรอจ๊ะ คุณชายเจ้าเสน่ห์
ชื่อท่า : ผสานเวทย์ผนึกจิต
เนกิ : กึ๋ย

หน้าที่ 6

อาสึนะ : ก็อย่าเที่ยวพูดวกวนให้คนอื่นเค้าสับสนเซ่
เนกิ : โล่วายุ
ชื่อท่า : ท่าพิฆาตของอาสึนะ หมัดทลวงกำแพงเวทย์
เนกิ : เดี๋ยวสิครับ คุณอาสึนะ
เนกิ : หยุดก่อน
อาสึนะ : หนวกหู
คำโปรย : เต็มที่แล้ว
อาสึนะ : เที่ยวพูดแบบนั้นใครๆเขาก็ต้องเข้าใจผิดเป็นธรรมดา เจ้าเด็กงั่งเอ๊ย
อาสึนะ : อย่ามาเที่ยวล้อเล่นกับจิตใจบริสุทธิของหญิงสาวนะ
เนกิ : เหวอ *เร็วเหลือเกินครับ คุณอาสึนะ เคลื่อนไหวได้แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย หยุดก่อนสิครับ*
เนกิ : หวา
โนโดกะ : ง่า
อาสึนะ : ห้ามพูดห้ามเถียง มาให้แม่ฟาดอีกทีเลยนะ
ฮารุนะ : นี่เหรอหญิงสาวจิตใจบริสุทธิ
คาโมะ : นั่นสินะ
ฮารุนะ : เล่นกันแบบนี้ชักจะห่างไกลจากมนุษย์ปกติขึ้นเรื่อยๆแล้วนะเนี่ย
อาสึนะ : โธ่ ฉันอายสุดๆเลยนะเนี่ย
เนกิ : ขะ ขอโทษครับคุณอาสึนะ
ฮารุนะ : แต่ในที่สุดถึงจะเป็นการเข้าใจผิดก็เถอะ
ฮารุนะ: แต่พอดูจากปฏิกริยาของอาสึนะตะกี้แล้ว

หน้าที่ 7

ฮารุนะ : จริงๆแล้วฉันก็รู้สึกว่าไม่เลวเลยนะเนี่ย
อาสึนะ : ดูท่าเธอก็อยากโดนฟาดเหมือนกันสินะ
ฮารุนะ : เฮอะ ฉันเป็นคู่มือให้ก็ได้
อาสึนะ : เสียใจด้วยนะพารุ อาร์ติแฟคของเธอน่ะมันทำอะไรฉันไม่ได้หรอก
เนกิ : คุณฮารุนะ คุณอาสึนะ อย่านะคร้าบ *ไม่ใช่เทศกาลโรงเรียนแล้วนะคร้าบ*
อาสึนะ : วะ ว่าไปแล้ว นายก็เหมือนกันที่ว่าอาจจะกลับมาไม่ได้อีกก็เป็นได้มันหมายความว่าไง
เนกิ : *เปลี่ยนเรื่องนี่นาคุณอาสึนะ*
เนกิ : เอ๋
อาสึนะ : นี่คิดจะไปที่เวลส์แล้วไม่กลับมาเหรอ แล้วทุกคนล่ะนายจะทำยังไง
เนกิ : ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ ผมตั้งใจจะกลับมาอยู่แล้ว
เนกิ : แต่ทว่า
เนกิ : ก็มีความเป็นไปได้ว่าผมอาจจะกลับมาที่นี่ไม่ได้อีกเหมือนกัน
อาสึนะ : หืม
เนกิ : ที่คุณพ่อหายสาปสูญไปมันจะต้องมีเหตุผลอะไรอยู่แน่นอน
เนกิ : การจะหาคุณพ่อพบโดยไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นมันก็เป็นการมองโลกในแง่ดีเกินไปหน่อย

หน้าที่ 8

เนกิ : แล้วบางที
เนกิ : เรื่องอันตรายมันก็ต้องมีใช่ไหมล่ะครับ
เนกิ : ถ้าเกิดผมล้มเลิกที่จะไล่ตามคุณพ่อล่ะก็บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้
เนกิ : แต่ผมทำแบบนั้นไม่ได้หรอกครับ
เนกิ : ขอโทษนะครับคุณอาสึนะ ผมไม่สบายใจเพราะเรื่องนั้นอยู่มากทีเดียว
เนกิ : แต่ว่า ถึงอย่างไรผมก็ไม่อาจตัดใจเรื่องคุณพ่อได้ นั่นล่ะคือตัวผมครับ
เนกิ : ถ้าเกิดผมตัดใจเรื่องของคุณพ่อล่ะก็ผมก็จะไม่เป็นตัวของตัวเอง ผมรู้สึกแบบนั้นนะครับ
อาสึนะ : อืม
อาสึนะ : แล้วไงล่ะ

หน้าที่ 9

เนกิ : ผมก็คิดว่ามันช่างเห็นแก่ตัวเป็นที่สุด
เนกิ : แม้ในฐานะที่เป็นอาจารย์ของทุกคนนี่มันจะไม่ไร้ความรับผิดชอบไปหน่อยเหรอ
เนกิ : ถ้างั้นผมจะล้มเลิกดีมั๊ย แต่ผมก็ทำแบบนั้นไม่ได้
เนกิ : สุดท้ายแล้วผมก็คิดหาคำตอบไม่ได้
เนกิ : แล้วนั่นก็คือข้อสรุปที่เป็นผลมาจากความกังวลใจ
เนกิ : หลังจากนี้ต่อไปก็เหมือนกัน ผมก็คงไม่สบายใจอยู่เรื่อยๆในเรื่องเดิมๆ
เนกิ : จะตัดใจไม่คิดถึงมันก็ทำไม่ได้
เนกิ : ดังนั้น
เนกิ : ผมก็จะมุ่งต่อไปข้างหน้าในแบบที่ผมเป็นอยู่นี่
เนกิ : "การที่เราตัดใจแล้วยอมรับมันเป็นสิ่งที่ผิดถนัด"
เนกิ : "ถ้าเป็นเรื่องกังวลใจมากล่ะก็จงแบกรับมันแล้วมุ่งหน้าต่อไป" นี่เป็นคำพูดของคนคนนึงครับ
เนกิ : เอ่อ

หน้าที่ 10

อาสึนะ : เฮ้อ
อาสึนะ : เข้าใจแล้วๆ
อาสึนะ : ฉันรู้ตั้งนานแล้วว่านายเป็นคนแบบนั้น
อาสึนะ : ก็ดีแล้วนะเนกิ มุ่งหน้าต่อไปแบบนั้นแหละ
อาสึนะ : นายที่มุ่งมันในเรื่องของคุณพ่อน่ะ
อาสึนะ : ฉันกับเซ็ตซึนะก็ตัดสินใจแล้วว่าจะปกป้องนายเอง
เนกิ : คุณอาสึนะ
ฮารุนะ : แหม เด็กหนุ่มก็น๊า
ฮารุนะ : แต่ว่าก็ช่วยไม่ได้รึเปล่า โนโดกะเองก็หลงเนกิตรงจุดที่ว่านั้นเหมือนกัน
โนโดกะ : ฮารุน๊า
โนโดกะ : เอ่อ
โนโดกะ : ครูเนกิ

หน้าที่ 11

โนโดกะ : หนูก็จะไปด้วยคน
โนโดกะ : พาหนูไปด้วยเถอะนะคะ
เนกิ : คุณโนโดกะ
โนโดกะ : ถึงจะรั้งก็ไม่มีประโยชน์ค่ะ
ยูเอะ : หนูก็จะไปด้วยคน
เนกิ : คุณยูเอะ
ฮารุนะ : โลกเวทมนต์สินะ ถึงจะปล่อยให้ฉันอยู่ที่นี่ฉันก็จะตามไปอยู่ดีแหละ
เนกิ : คุณฮารุนะ
เนกิ : ทุกคน
เนกิ : ขอบคุณมากนะครับ
เนกิ : แต่ว่าถ้าเกิดเรื่องอันตรายเข้าล่ะก็ ไม่เอาดีกว่า
โนโดกะ : ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ยูเอะ : หนูทำประโยชน์ให้ได้แน่ค่ะ
อาสึนะ : บ้าจัง ก็พวกฉันจะตามไปเพื่อไม่ให้นายเจอกับเรื่องแบบนั้นไงล่ะ
ฮารุนะ : แต่ว่านะ เนกิคุง
ฮารุนะ : ปิดเทอมหน้าร้อนแท้ๆ จะไม่เล่นอะไรกันหน่อยเหรอ
เนกิ : เอ๋ เล่นหรือครับ

หน้าที่ 12

ฮารุนะ : ก็ไม่ได้จะกลับอังกฤษปุ๊บปั๊บใช่ไหมล่ะ
เนกิ : ครับคาบเรียนก็ยังไม่หมดเลยด้วย *ครึ่งแรกของปิดเทอมฤดูร้อนก็มีติวเข้มอีก*
ฮารุนะ : ถ้างั้นเรามาเล่นกันเถอะ อุตส่าห์เป็นปิดเทอมฤดูร้อนทั้งที
โนโดกะ : นั่นก็
ยูเอะ : จริงด้วยสิคะ *เป็นความเห็นที่เข้าท่าดี*
เนกิ : แต่ว่า คือ
เนกิ : ผมก็เล่นอะไรไม่ค่อยเก่งนะครับ *ท่านหลวงพ่อก็บอกผมมาเหมือนกัน*
ฮารุนะ : ไม่เป็นไร วางใจได้เลย
ฮารุนะ : นักเรียนหญิงชั้นมัธยมต้นน่ะได้ชื่อว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านเที่ยวเล่นอยู่แล้วล่ะ
เนกิ : ฮะ ฮะ
ยูเอะ : งั้นหนูก็ว่าดีเหมือนกันค่ะ คุณครูก็เหนื่อยมาตลอดแล้ว
โนโดกะ : หนูก็ว่าควรที่จะฝึกฝนความสามารถพิเศษบ้าง
ฮารุนะ : ใช่เลยๆ ถ้าไม่เล่นให้สนุกในช่วงปิดเทอมหน้าร้อนก็บ้าแล้ว
เนกิ : ครับ แต่ว่า
เนกิ : คือว่า คุณอาสึนะ
อาสึนะ : ก็ดีแล้วนี่นา ฉันว่าสิ่งที่นายยังขาดไปก็คือสิ่งนั้นแหละ
เนกิ : เป็นอย่างนั้นหรือครับ
อาสึนะ : อืม
ฮารุนะ : ถ้าตัดสินใจอย่างนั้นแล้วก็มาวางแผนกันเลย เนกิคุงชอบเที่ยวทะเลหรือภูเขามากกว่าเหรอ
เนกิ : เอ ทะเลกระมัง
โนโดกะ : ทะเลก็ดีนะ
ฮารุนะ : อื้อ
ฮารุนะ : ทั้งชุดยูกาตะและดอกไม้ไฟก็แจ่มแล้ว เอ่อ เนกิคุงรู้รึเปล่าว่าจะมีจัดนิทรรศการหนังสือการ์ตูนในช่วงฤดูร้อนด้วยนะ
โนโดกะ : ยูกาตะ
โนโดกะ : นี่ ฮารุนะ นั่นมัน
เนกิ : นี่เดี๋ยวสิครับทุกคน ก่อนหน้านั้นยังมีการสอบปลายภาครออยู่อีกนะครับ

หน้าที่ 13

หน้าที่ 14

บอร์ด : ที่ 2 ห้อง 3-A คะแนนเฉลี่ย 77.8

หน้าที่ 15

ที่หน้าปกสมุด : สมุดพก

หน้าที่ 16

เพื่อนๆ : งั้นก็ตามเดิมนะ อาสึนะ
เพื่อนๆ : ไว้เจอกันเทอม 2 นะเนกิคุง
มากิเอะ : ซะเมื่อไหร่ โกหกจ๊ะ *ที่หอพักเราก็ได้เจอกันทุกวันอยู่แล้วนี่นา*
เนกิ : ปิดหน้าต่างเรียบร้อยไหมครับ
เซ็ตซึนะ : ค่ะ
อาสึนะ : เห็นทุกคนบอกว่าเดี๋ยวจะจัดแข่งคาราโอเกะกัน แล้ววันนี้นายจะเอายังไงล่ะ
เนกิ : เอ ผมก็มีการฝึกซ้อมอยู่นะครับ *ที่บ้านพักของมาสเตอร์*
อาสึนะ : ไม่ได้นะ นี่ปิดเทอมภาคการศึกษาแรกนะ
อาสึนะ : แล้วยังไงๆ ถ้าเป็นบ้านพักตากอากาศนั่นจะไปเมื่อไหร่ก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ
อาสึนะ : ฉันก็จะไม่รั้งให้นายไปตามหาพ่อหรอกนะ
อาสึนะ : แต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกันนายก็ต้องมาเล่นด้วยกันกับทุกคนนะ
เนกิ : เอ๋

หน้าที่ 17

เนกิ : หวา คุณอาสึนะ รอเดี๋ยวสิครับๆ
อาสึนะ : เถอะน่า
เซ็ตซึนะ : นี่ดิฉันก็เพิ่งจะร้องคาราโอเกะเป็นครั้งแรกนะเนี่ย
โคโนกะ : ว้าว
โคโนกะ : อากาศดีจังเลย *อุ่นดีจัง*
โคโนกะ : แฮะๆ
โคโนกะ : เป็นหน้าร้อนที่แสนสดใสจังเลย
เซ็ตซึนะ : อันตรายนะคะ คุณหนู

หน้าที่ 18

บนกระดาน : ปิดเทอมภาคฤดูร้อน
บนกระดาน : ตังแต่วันนี้เป็นต้นไป
บนกระดาน : ปิดเทอมภาคฤดูร้อน
บนกระดาน : ไว้เจอกันใหม่เทอมหน้านะ
คำโปรย : เข้าสู่ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่แสนวุ่นวายก่อนที่จะไปเวลส์
คำโปรย : จบภาคการศึกษาแรก
คำโปรย: ผู้เขียนหยุดไปเก็บข้อมูล ( ที่ว่าหยุด หยุดไม่นานหรอกตอนใหม่จะมาอาทิตย์ที่จะถึงนี่แหละครับ by Yuki-Kung )

จบภาคแรกแล้ว >_<