Negima Chapter 158 with Thai Translation
posted on 26 Nov 2006 22:36 by yuki-kung in Negima
หน้าที่ 1
ชื่อตอน : ไม่ว่าใครต่างก็แบกรับอนาคตเอาไว้
คำโปรย : ความรู้สึกของยูเอะ ความลังเลใจของเนกิ จิตใจของทั้งคู่นั้นหวั่นไหวอย่างรุนแรง ตอนนี้เป็นเวลาที่ต้องตัดสินใจแล้ว
หน้าที่ 2
คำโปรย : เนกิ การโจมตีที่จะพลิกสถาณการณ์
เจ้า : กรอด
หน้าที่ 3
คำโปรย : คว้าเอาชัยชนะไป
หน้าที่ 4
คำโปรย : หยุดเวลาเสมือน
เนกิ : *เปล่าประโยชน์ครับ*
เนกิ : ย๊าก
ชื่อท่า : หมัดทลายอัสนียบาต
หน้าที่ 5
ยูเอะ : ขะขะขะ ขอโทษนะคะ หนูเผลอตัวไปหน่อย
เนกิ : ไม่เป็นไรหรอกครับ
ยูเอะ : เรื่องที่หนูทำลงไปมันช่างงี่เง่าจริงๆ
เนกิ : ไม่หรอกครับ อย่าไปคิดถึงมันเลยนะครับ ถ้าพูดเรื่องแบบนั้นก็ต้องถูกตบมันแน่นอนอยู่แล้วนี่ครับ
ยูเอะ : ตะ แต่ว่า
ยูเอะ : จะ เจ็บไหมคะ
เนกิ : ได้ผลนะครับ *เป็นลูกตบที่ใช้ได้เลยครับ*
ยูเอะ : ขะ ขะ ขอโทษนะคะ
เนกิ : เอ่อ จริงๆนะ อย่าไปคิดถึงมันเลยครับ
เนกิ : บางทีผมน่ะ
เนกิ : อาจจะอยากโดนคุณยูเอะตบเอาก็เป็นได้นะครับ
ยูเอะ : เอ๋
คาโมะ : อะไรนะ ลูกพี่มีรสนิยมแบบนั้นด้วยรึ
เนกิ : จริงๆผมก็เข้าใจแล้วล่ะครับ และตอนนี้ก็ตัดสินใจได้แล้วด้วย
หน้าที่ 6
เนกิ : ช่วยเหลือโลกมันไม่ง่ายแบบนั้น
เนกิ : ผมต้องหยุดคุณเจ้าให้ได้
ยูเอะ : คะ ครูเนกิ
เนกิ : ทว่าเมื่อครู่นี้ที่คุณยูเอะพูดว่า "เพื่อที่จะช่วยคนที่ไม่รู้จักว่าเขาเป็นใคร"
เนกิ : แต่สำหรับผู้ที่ตระเวณไปปฏิบัติงานรอบโลกอย่างทาคามิจิหรือว่าคุณทัตสึมิยะแล้ว บางทีคนพวกนั้นอาจเป็นคนสนิท เพื่อน หรือไม่ก็พวกพ้อง
เนกิ : ดังนั้นทาคามิจิก็เลยลังเล
เนกิ : คุณทัตสิมิยะก็เลยตามคุณเจ้าไป
เนกิ : แล้วบางทีคุณเจ้าก็อาจเป็นหนึ่งในคนพวกนั้น
ยูเอะ : *นะ นี่ฉันพูดเรื่องที่แสนงี่เง่าออกไปอีกแล้วเหรอ*
ยูเอะ : *ถ้าคิดถึงประสบการณ์ที่ครูเนกิเคยเจอมาจนถึงตอนนี้*
ยูเอะ : *เรื่องแบบนั้นมันก็เป็นที่ประจักษ์อยู่แล้วแท้ๆ*
หน้าที่ 7
เนกิ : ขอโทษนะครับ คุณยูเอะ
เนกิ : ทั้งที่รับฟังเรื่องราวจากผมแล้วแท้ๆ ผมยังจะพูดเรื่องเช่นนี้อีก
เนกิ : แต่ถึงแม้จะหยิบยกเหตุผลที่ว่าคุณเจ้ากำลังทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้องขึ้นมาอีกก็ตาม ผมก็ไม่เปลี่ยนใจแล้วล่ะครับ
ยูเอะ : *นั่นสิ ถ้าเกิดครูเนกิเป็นคนแบบที่ฉันคิดเอาไว้ล่ะก็*
ยูเอะ : *ก็ต้องปักใจเชื่อแล้วว่าตัวเองนั้นทำในสิ่งที่ถูกต้อง*
เนกิ : แค่การคิดว่าตัวเองนั้นเป็นฝ่ายที่ถูกต้อง
ยูเอะ : *ก็จะไม่สามารถก้าวต่อไปข้างหน้าได้อีกแม้แต่ก้าวเดียว*
เนกิ : ก็จะไม่สามารถก้าวต่อไปข้างหน้าได้อีกแม้แต่เดียวครับ
เนกิ : คุณยูเอะก็พูดแล้วว่าเรื่องที่ไม่สบายใจนั้นไม่ใช่ว่าไม่ดี
เนกิ : คุณยูเอะ ช่วยพูดความจริงให้ฟังทีเถอะครับ
เนกิ : ผมนั้นสมควรจะหยุดยั้งคุณเจ้า
เนกิ : แต่ว่าในเวลาเดียวกันนั้น ผม
เนกิ : ผม
หน้าที่ 8
เนกิ : เพื่อวันธรรมดาอันแสนสงบสุขของพวกผมเอง
เนกิ : ผมจะทำเรื่องที่ชั่วร้าย
เนกิ : ผมเชื่อว่าไม่สามารถหลีกเลี่ยงสิ่งนั้นได้หรอกครับ
ยูเอะ : เกี่ยวกับสิ่งที่ว่าชั่วร้ายนั้นก็ยังเหลือให้เป็นที่ถกเถียงกันอยู่นะคะ
ยูเอะ : แต่ถ้าเกิดครูจะบอกว่าสามารถก้าวต่อไปข้างหน้าได้ด้วยคำพูดนั้นแล้วล่ะก็
หน้าที่ 9
ยูเอะ : ก็ต้องเป็นไปตามนั้นใช่ไหมคะ
ยูเอะ : แต่ทว่า
ยูเอะ : ครูเนกิ
ยูเอะ : ความชั่วร้ายที่ว่านั้น โรงเรียนนี้ ไม่ใช่สิ เป็นอะไรสักอย่างที่คนทุกคนที่อาศัยอยู่บนโลกนี้ควรจะแบกรับมันเอาไว้
ยูเอะ : ถ้าพวกหนูทำได้ล่ะก็ จะขอร่วมแบกรับมันไว้ด้วยกัน
ยูเอะ : นี่เป็นสิ่งที่ครูทาคาฮาตะฝากมาบอกเมื่อ 1 อาทิตย์หลังจากนี้ไปค่ะ
ยูเอะ : "แม้เธอจะพลาดแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าโลกจะถึงคราอวสาน ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะต้องมารู้สึกรับผิดชอบอยู่เพียงคนเดียว"
ยูเอะ : "อย่าพยายามแบกรับทุกอย่างเอาไว้คนเดียวนะ"
ยูเอะ : บอกไว้แบบนี้ล่ะค่ะ *แล้วก็ยังบอกให้ พยายามเข้านะ อีกด้วย*
เนกิ : ขะ...
หน้าที่ 10
เนกิ : ขอบคุณมากนะครับ
เจ้า : กรอด
เนกิ : คุณเจ้า ผมไม่อาจปฏิเสธคุณได้
หน้าที่ 11
เนกิ : แต่ทว่า
เนกิ : ผมก็จะไม่เป็นพวกเดียวกับคุณแน่นอน
เจ้า : หึ
เจ้า : ฉันรู้แล้วว่าเธอจะต้องพูดแบบนั้น
ฮากาเสะ : *ที่แคซซิโอเปียร์ของคุณเจ้าถูกทำลายลงแล้วนี่มัน*
ฮากาเสะ : *สมกับเป็นครูเนกิจริงๆ*
พิธีกร : ตอนนี้ทางเราอยู่บนน่านฟ้าเหนือขึ้นไป 4000 เมตร ทุกท่านได้รับชมกันรึเปล่าคะ
นักข่าว : ทำยังไงถึงขึ้นไปได้เนี่ย
นักข่าว : เป็นไปไม่ได้หรอก *ทำไมบนน่านฟ้าสูงขนาดนี้ คนพวกนั้นกลับไม่รู้ร้อนรู้หนาวเลยล่ะ*
หน้าที่ 12
พิธีกร : เจ้าซึ่งเป็นหัวหน้าใหญ่นั้นสะบักสะบอมเลยล่ะค่ะ การโจมตีครั้งเดียวของครูหนูน้อยนั้นทำให้รู้ผลแพ้ชนะแล้วค่ะ
คนดู : ทำได้แล้ว
คนดู : ยอดเลยครูหนูน้อย
คนดู : เนกิคุง
มาโดกะ : ดูสิ
มิสะ : โอ้
ผู้เข้าแข่งขัน : การเคลื่อนไหวของเจ้ายักษ์ใหญ่มันเชื่องช้าขึ้นมาแล้วนะ
ผู้เข้าแข่งขัน : ในที่สุดก็ได้ผลแล้วเหรอ
ผู้เข้าแข่งขัน : ดีล่ะ สวยเลยทีนี้
ผู้เข้าแข่งขัน : ทุกคนโจมตี
คาโมะ : แบบนี้ก็ชนะแล้วล่ะนะ
คาโมะ : ลูกพี่หยุดไพ่ตายของยัยเจ้าได้แล้วล่ะ
คาโมะ : เป็นอะไรไปเหรอหนูยูเอะ
ยูเอะ : พูดตรงๆฉันก็ไม่รู้อะไรหรอกนะคะ
ยูเอะ : จริงๆแล้วการตัดสินใจนี้มันเป็นเรื่องที่บอบบางมากทีเดียว
ยูเอะ : ครูเนกิคิดได้รอบคอบทะลุปรุโปร่งจนถึงขั้นนั้นเลยนะคะ
คาโมะ : นี่ นี่ หนูยูเอะ ติดนิสัยคิดมากจากลูกพี่แล้วเหรอ
หน้าที่ 13
คาโมะ : แม้ยัยเจ้าจะมีเหตุผลหรือความชอบธรรมใดๆก็ตามก็ไม่อาจเป็นเรื่องที่จะยอมให้เปลี่ยนแปลงโลกให้กลับตาลปัตรได้หรอกนะ
คาโมะ : เรื่องที่เราจะเข้าเป็นพวกของยัยเจ้าสำหรับกระผมก็เข้าใจเป็นอย่างดีทีเดียว แต่ยังไงก็ทำแบบนั้นไม่ได้
คาโมะ : ท้ายที่สุดแล้ว พวกเราก็ได้แค่มาหยุดก้าวและวนเวียนอยู่ทางฝั่งนี้เท่านั้นเอง
คาโมะ : นั่นมันเป็นสิ่งที่เขาเรียกว่าเส้นแบ่งเขตของความยุติธรรม ยังไงล่ะ
คาโมะ : ใช่ไหมล่ะ *สิ่งที่กระผมจะพูดก็นั่นน่ะแหละ*
คาโมะ : ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร สำหรับเด็กๆอย่างพวกเราแล้ว มันเป็นปัญหาที่ยากเกินกว่าจะรับมือได้นะ **
คาโมะ : อืม กลับต้องมาตกอยู่ในหน้าที่แบบนี้ ลูกพี่ก็ลำบากนะเนี่ย
คาโมะ : นี่ดูสิ
ผู้เข้าแข่งขัน : ท่านประธานยังคิดจะสู้ต่ออีกแนะ
หน้าที่ 14
เนกิ : พอเถอะครับ คุณเจ้า รู้ผลแพ้ชนะกันแล้วนะครับ
เจ้า : ไม่
เจ้า : ยังหรอกนะหนูเนกิ
เจ้า : มันยังไม่จบหรอก
หน้าที่ 15
เนกิ : ลาสเทล มา สกิล มากิสเทล
หน้าที่ 16
คำโปรย : เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง
ผู้เข้าแข่งขัน : อ๊ะ
ผู้เข้าแข่งขัน : โดนเล่นซะแล้ว
ผู้เข้าแข่งขัน : สู้ไม่ได้จริงๆเหรอเนี่ย
ผู้เข้าแข่งขัน : ครูหนูน้อย
คาโมะ : ไม่ใช่สิ
เนกิ : กระสุนนั่นมันน่ายำเกรงจริงอยู่หรอกครับ
เนกิ : แต่ผมไม่โดนเล่นงานเอาง่ายๆหรอกนะครับ
เนกิ : ในเมื่อคุณไม่สามารถใช้แคซซิโอเปียร์ที่รับรองสถานะความเหนือกว่าได้อีกแล้ว
หน้าที่ 17
เนกิ : คุณที่ใช้เวทย์มนต์ไม่ได้นั้นเอาชนะผมไม่ได้หรอกครับ
เนกิ : เอาล่ะ คุณเจ้า
เจ้า : เวทย์มนต์สินะ
เจ้า : แล้วนั่นมันทำไมรึ
เจ้า : โค้ด lllllllll
เจ้า : คลายผนึก ปลดปล่อยวงจรคาถา
เจ้า : ลาส
เจ้า : เทล
เจ้า : มาย เมจิก สกิล
เจ้า : มากิสเทล
หน้าที่ 18
เจ้า : จงทำตามพันธสัญญา จงเชื่อฟังข้า จ้าวแห่งพระเพลิง
เจ้า : จงออกมา
เจ้า : ดาบที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งการชำระล้าง
ยูเอะ : นั่นมัน
คาโมะ : บ้าน่า
เนกิ : คาถา
เนกิ : เป็นไปไม่ได้
เจ้า : ที่ฉันใช้เวทย์มนต์ได้นี่มันแปลกด้วยเหรอ
เจ้า : ฉันเป็นลูกหลานของทั้งหนูเนกิและเทาซันมาสเตอร์นะ
คำโปรย : อาวุธนั้นไม่ได้จำกัดแค่เฉพาะในวิทยาศาสตร์ จะเป็นเวทย์มนต์ที่แสนน่ายำเกรงของเจ้าอย่างนั้นเหรอที่จะโจมตีเข้าใส่เนกิ
ขนาดเจ้า หลินเฉินไม่ได้ใช้เวทย์มนต์ยังโครตเก่ง
ยิ่งใช้เวทย์มนต์สายไฟ แบบซากุระ เมย์ มันจะขนาดไหนวะเนี่ย
อยากเห็นดาบของคุงเจ้าจิงๆ เลย ว่าแต่คุณเจ้านี่ตกลงเป็นลูกหลานของเนกิคุงจิงหรอนี่ O_o โอ๊ยไม่อยากจะเชื่อเลยยย เอาไปเอามา ชักจะยุ่งกันหมดแล้ว อยากอ่านต่อจังเลยยยย อิอิ ขอบคุง คุงยูกิ ด้วยนะ ขอรับ ^^
#1 By BlackMoon (124.120.9.227) on 2006-11-26 23:05