Celestial Dreaming

หน้าที่ 1

ชื่อตอน : พลังของทุกคนจะช่วยกอบกู้โลกเอาไว้
คำโปรย : มุ่งหน้าไปสู่สถานที่ตัดสินอย่างไม่เลเล
เนกิ : คุณเจ้าอยู่ข้างหน้านั่น

หน้าที่ 2

คาซึมิ : เอาล่ะ ฮีโร่ยูนิทที่เหลือรอดอยู่ก็คือครูหนูน้อยที่เป็นที่กล่าวขวัญในโรงเรียนมาโฮระ เนกิ สปริงฟิลด์
คาซึมิ : เขามุ่งหน้าไปเผชิญกับหัวหน้าใหญ่เจ้า รินเชงที่รออยู่เหนือน่านฟ้าของโรงเรียนมาโฮระขึ้นไป 4000 เมตร
ผู้เข้าแข่งขัน : ยอดเลย นี่ก็เป็นการแสดงสินะ *ต้องใช้ทุนสร้างขึ้นมาแน่เลย*
ผู้เข้าแข่งขัน : แต่ไม่รู้เลยเนอะว่าทำได้ยังไง
ผู้เข้าแข่งขัน : นั่นไง รองผู้นะเลิศของงานประลองเมื่อวาน
ผู้เข้าแข่งขัน : โอ้ ครูเด็กนี่นา
ผู้เข้าแข่งขัน : เนกิคุง
ผู้เข้าแข่งขัน : ครูหนูน้อย
ผู้เข้าแข่งขัน : กิจกรรมรวมของปีนี้โดนใจสุดๆเลยนะเนี่ย **
ฟูกะ : ครูเนกิเท่จังเลย **
อากิระ : อือ ก็เท่จริงๆแหละ
ยูนะ : แหม ได้บทเจ๋งๆไปครองสินะ เนกิคุง
มิสะ : แต่ว่าตั้ง 4000 เมตรนี่พวกเราคงทำอะไรไม่ได้หรอกนะ
ซากุระโกะ : ต่อจากนี้ไปก็คงเหมือนกับงานแสดงเลยสิเนี่ย **
ซากุระโกะ : เนกิคุงนี่ยอดไปเลยนะ
คาซึมิ : แล้วก็อีกอย่าง
มิสะ : เอ๋
คาซึมิ : เกมยังไม่จบนะคะและเกมนี้ก็ไม่ได้ถูกวางเค้าโครงเรื่องเอาไว้
คาซึมิ : ก็หมายความว่าต้องไม่แพ้เจ้า รินเชงที่รับบทเป็นหัวหน้าใหญ่อย่างเดียวเท่านั้น

หน้าที่ 3

คาซึมิ : ถ้าดำเนินต่อไปแบบนี้แล้วในปีนี้ ผู้เข้าแข่งขันเนกิซึ่งเป็นรองชนะเลิศของงานประลองมาโฮระ
คาซึมิ : และเจ้า รินเชงซึ่งเป็นผู้อุปถัมภ์งานประลองและตัวเธอเองก็เป็นผู้ใช้วิชาหมัดเส้าหลินสำนักเหนืออีกด้วย
คาซึมิ : ก็จะได้เข้าชิงชัยความเป็นหนึ่งกัน
ผู้เข้าแข่งขัน : จริงๆเหรอเนี่ย
คาซึมิ : การเป็นไปของเกมเป็นสิ่งที่ยังไม่อาจรู้ได้นะคะ กองทัพหุ่นยนต์ก็ยังแรงดีอยู่ ขอให้ทุกท่านเกาะติดสถาณการณ์จนถึงท้ายที่สุดอย่าให้พลาดนะคะ
ผู้เข้าแข่งขัน : หมายความว่าถ้าครูเด็กนั่นแพ้พวกเราก็จะแพ้ด้วยงั้นรึ
ผู้เข้าแข่งขัน : ห้ามแพ้นะ ครูหนูน้อย
ผู้เข้าแข่งขัน : นี่เราจะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของครูหนูน้อยคนเดียวไม่ได้หรอกนะ
ผู้เข้าแข่งขัน : แล้วพวกเราจะขึนไปบนนั้นยังไงเล่า
ยูนะ : นี่ไม่มีกลุ่มไหนที่จะสามารถขึ้นไปบนที่สูง 4000 เมตรบนนั้นได้เลยเหรอ
ยูนะ : ถ้าขอความช่วยเหลือจากหัวหน้าห้องล่ะก็ เอาแค่ประมาณกระสวยอวกาศก็พอ จะให้เรายืมได้ไหมนะ
อากิระ : แบบนั้นมันก็เกินไป
ฟูกะ : ดูนั่นสิ
ยูนะ : เอ๋
เนกิ : หยุดเร่งความเร็ว

หน้าที่ 4

ผู้เข้าแข่งขัน : เนกิคุง
ผู้เข้าแข่งขัน : บนท้องฟ้าก็มีศัตรูเหรอเนี่ย
เนกิ : น้องสาวของคุณชาช่ามารุ
เนกิ : รุ่นรบทางอากาศซะด้วย

หน้าที่ 5

เนกิ : นี่มีกำลังรบเหลืออยู่ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
ยูนะ : เนกิคุงแย่แล้วล่ะ นี่พวกเราก็ต้องขึ้นไปบนนั้นแล้วล่ะ
อากิระ : แต่ว่าจะทำยังไงล่ะ
ฟูกะ : กรี๊ด
ยูนะ : คราวนี้อะไรอีกล่ะ
ฟูกะ : หุ่นยักษ์ที่เนกิคุงผ่าเป็นสองซีก
ฟูกะ : ร่างท่อนบนของมันลุกขึ้นมาแล้วล่ะ
ยูนะ : เอ๋

หน้าที่ 6

เนกิ : กระสุนเวทย์มนต์ ศรแสง 7 ดอก
เนกิ : ลาสเทล เทลมา สคิล มากิสเทล
เนกิ : จงออกมา สายฟ้าแห่งห้วงมิติ
เนกิ : จงปัดเป่าศัตรูให้สิ้นซาก
เนกิ : มันเยอะเกินไปแล้ว
เนกิ : ขวานอัสนีบาต

หน้าที่ 7

เนกิ : ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ต้องไปให้ถึงคุณเจ้าให้ได้
เนกิ : อ๊าก
เนกิ : อึก
เนกิ : เสร็จกัน สูญเสียการทรงตัวจนได้
เนกิ : หลบไม่พ้นแล้ว

หน้าที่ 8

เนกิ : หวา
เนกิ : เอ่
โคทาโร่ : ให้ตายสิ
โคทาโร่ : แค่ปลาซิวปลาสร้อยพวกนี้แกยังเอาไม่อยู่เลยเหรอ

หน้าที่ 9

โคทาโร่ : แล้วนี่น่ะเหรอคู่แข่งที่ฉันคาดหวังเอาไว้
โคทาโร่ : เจ้าบ้าเอ๊ย
เนกิ : โคทาโร่คุง
เนกิ : เอ๊ะ

หน้าที่ 10

เนกิ : คุณอาสึนะ
เนกิ : คุณเซ็ตซึนะ
ซากุระโกะ : อาสึนะ เซ็ตซึนะจังแล้วก็โคทาโร่ด้วย
ซากุระโกะ : เท่จังเลย
มาโดกะ : บอกแล้วไงว่าไม่มีเวลาว่างให้มองไปทางโน้นแล้วนะ
มิโซระ : หวา หวา
มิโซระ : อาสึนะ ทางซ้ายนิดสิ ทางซ้าย

หน้าที่ 11

อาสึนะ : ไง
มิโซระ : เอ๋
มิโซระ : นี่อาสึนะ พอเธอขึ้นมาเท่านั้นแหละมันก็ออกอาการเพี้ยนๆเลยนะ
อาสึนะ : เอ๋ พูดอะไรของเธอ **
มิโซระ : นี่จะร่วงจริงๆนะ เธอลงไปเถอะ
อาสึนะ : มันลงได้ที่ไหนกันเล่า
โคโนกะ : ดูเหมือนว่าจะทันเวลาสินะ **
โคโนกะ : แต่ว่าเนกิคุงจะไหวไหมเนี่ย
ทาคาเนะ : พวกเราก็จะไปเหมือนกัน
เมย์ : ค่ะ ท่านพี่

หน้าที่ 12

เซรุฮิโกะ : นี่ เนกิคุง ไม่เป็นอะไรใช่ไหม **
เนกิ : ทุกคน
อาสึนะ : เนกิ
เนกิ : คุณอาสึนะ *แล้วก็คุณมิโซระ*
อาสึนะ : ตอนนี้นายกำลังจะไปหาคุณเจ้าใช่ไหมล่ะ
อาสึนะ : ยังสู้ไหวนะ
อาสึนะ : ถ้าเกิดนายหายไปจากโรงเรียนนี้ต่อหน้าพวกเราล่ะก็ฉันไม่ยอมรับแน่
อาสึนะ : ไปซัดคุณเจ้าให้หงายหลังไปเลย
เนกิ : คุณอาสึนะ

หน้าที่ 13

เซ็ตซึนะ : ขอโทษด้วยนะคะ ที่ฝีมือของพวกหนูยังไม่ถึงขั้น
เซ็ตซึนะ : ต้องขอฝากคุณเจ้าให้เป็นหน้าที่ของครูเนกิแล้วล่ะ
โคทาโร่ : ไปได้แล้ว เนกิ
โคทาโร่ : ทางนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง
เนกิ : อือ
เนกิ : คุณเซ็ตซึนะ คุณอาสึนะ ผมขอฝากด้วยนะครับ
เนกิ : ไปล่ะครับ

หน้าที่ 14

เนกิ : *ขอบคุณนะทุกคน*
เนกิ : *ด้วยกำลังของผมเพียงลำพังนั้นทำอะไรไม่ได้เลย*
เนกิ : *หากไม่มีทุกคนล่ะก็ ผมก็ไม่สามารถอะไรได้*
เนกิ : *ที่มาถึงตอนนี้ได้ก็ด้วยพลังของทุกคน*
ฮากาเสะ : โลกนั้นดำเนินอยู่ในกัลป์ที่ไร้ที่สิ้นสุด
ฮากาเสะ : กาลเวลานั้นหมุนเวียนไปในโลก
ฮากาเสะ : มวลสรรพสิ่งนั้นถือกำเนิดขึ้นในกาลเวลา

หน้าที่ 15

ฮากาเสะ : 12 สถานที่ศักดิสิทธิบนโลกและดวงจันทร์ปรับเข้าสู่ช่วงเวลาเดียวกันแล้วค่ะ
ฮากาเสะ : ที่เหลือก็แค่รอการเข้ายึดลานกว้างหน้าต้นไม้โลก มาถึงขั้นสุดท้ายแล้วนะคะ
เจ้า : ทำได้ดีมาก ฮากาเสะ ท่องคาถาสุดท้ายทำพีธีให้เสร็จได้เลย
ฮากาเสะ : ต้องใช้เวลา 11 นาทีกับอีก 6 วินาทีในการร่ายคาถาให้สำเร็จนะคะ คงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมคะ
เจ้า : ไม่ต้องห่วงเริ่มไปเลย
ฮากาเสะ : แต่ว่ามันจะดีจริๆงเหรอคะ คุณเจ้า
ฮากาเสะ : ที่เราจะทำให้แผนการนี้สำเร็จตามี่วางเอาไว้
เจ้า : อือ
เจ้า : ไม่สิ ในกรณีนี้ผู้ที่จะตัดสินว่าแผนการนี้ควรค่าแก่การดำเนินการหรือไม่นั้น
เจ้า : ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ฉันนะ
เจ้า : เขาต่างหากล่ะ

หน้าที่ 16

ฮากาเสะ : ครูเนกิ
เนกิ : คุณเจ้า คุณฮากาเสะ
เจ้า : มาถึงแล้วสินะหนูเนกิ
เจ้า : แล้วตอนนี้เธอก็ได้มายืนอยู่บนเวทีเดียวกับฉันแล้ว
เจ้า : เอาล่ะ
เจ้า : แล้วจะทำยังไงต่อล่ะหนูเนกิ

หน้าที่ 17

เนกิ : คราวนี้ล่ะผมจะหยุดคุณให้ได้
เนกิ : คุณเจ้า
เจ้า : ก็เอาเลย
เจ้า : งั้นฉันก็เช่นกัน เพื่อให้ความปรารถนาของฉันเป็นไปตามที่หวัง
เจ้า : ฉันก็จะแสดงพลังที่มีอยู่ให้เธอได้เห็น

หน้าที่ 18

เจ้า : ลุยล่ะนะ
คำโปรย : โลกจะตกอยู่ในกำมือของผู้ใดกัน การปะทะกันบนจุดสูงสุดที่ไม่ต้องรีรออีกต่อไป คาซิโอเปียร์ที่นำออกมาอีกครั้งนั้นมันเพื่ออะไรกันล่ะ