Celestial Dreaming

หน้าที่ 1

คำโปรย:ความยุติธรรมที่แท้จริงแล้วมันคืออะไรกัน ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร ในตอนนี้ผู้ที่จะสามารถทำให้โลกกลับคืนดั่งเดิมได้มีเพียงเนกิเท่านั้น
เนกิ:ไม่ไหวแล้ว ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็ไม่ได้คำตอบ
เนกิ:ไม่ได้สิ ไม่ได้สิ
เนกิ:ถ้าผมมัวแต่เป็นกังวลแล้วจะทำอย่างไรล่ะ
เนกิ:ทั้งๆที่บอกว่าทุกคนจะมาช่วยแล้วแท้ๆ
เนกิ:ก่อนอื่นก็ต้องหนีออกจากที่นี่ก่อนแล้วก็ย้อนกลับไปวันสุดท้ายของงานโรงเรียน
เนกิ:คุณอาสึนะ ทุกคน

หน้าที่ 2

ชื่อตอน:ความน่าสะพรึงกลัว ! พลังที่แท้จริงของแว่นมรณะ
คำโปรย:ผู้ที่มาขวางทางอาสึนะนั้นก็คือคนที่เธอรักเป็นที่สุด ทาคาฮาตะ
อาสึนะ:ทะ ทำไมแบบนั้นล่ะคะ
อาสึนะ:หนูไม่อยากสู้กับครูทาคาฮาตะเลยนะคะ
ทาคามิจิ:แต่ถ้าอยากช่วยครูเนกิแล้วล่ะก็
ทาคามิจิ:ก็ต้องโค่นผมให้ได้ก่อนแล้วถึงจะไปต่อได้นะ

หน้าที่ 3

คาโมะ:แย่แล้วล่ะพี่สาว เอาชนะคุณทาคามิจิไม่ได้หรอก เป็นไปไม่ได้เลยนะ
คาโมะ:หมัดอิไอของคุณทาคามิจิน่ะ　(อิไอ เป็นวิชาฟันดาบของญี่ปุ่นที่จะตั้งท่าเตรียมจู่โจมโดยดาบยังอยู่ในฝักดาบ วิชาของทาคามิจิก็เปรียบดูคล้ายๆกันคือตั้งท่าโดยหมัดอยู่ในกระเป๋ากางเกงก่อนที่จะชกออกไป จึงได้ชื่อว่า หมัดอิไอ นะครับ by Yuki-Kung) มันไม่ใช่ทั้งกระสุนพลังจิตและก็เวทย์มนต์นะ มันเป็นพลังหมัดล้วนๆ เป็นการโจมตีทางกายภาพอย่างแท้จริงเลยนะ ความสามารถต้านทานเวทย์มนต์ของพี่สาวน่ะใช้การไม่ได้หรอก
คาโมะ:ถึงแม้ว่าจะเป็นการใช้วิชาผสานเวทย์และจิตเหมือนกันก็ตาม แต่ระยะเวลาการฝึกฝนน่ะมันต่างกันเกินไป ไม่มีแววที่จะชนะแม้แต่น้อยเลยนะ
อาสึนะ:รู้แล้วล่ะน่า *แต่ยิ่งไปกว่าเรื่องนั้นน่ะ*
ยูเอะ:รอก่อนค่ะ กรุณารอก่อนค่ะ ครูทาคาฮาตะ
ยูเอะ:ถ้าเป็นครูทาคาฮาตะล่ะก็ถ้าได้ฟังเหตุผลแล้วก็ต้องเข้าใจแน่ จะต้องยอมให้พวกเราแน่นอนค่ะ ก่อนอื่นก็ช่วยฟังเรื่องราวก่อนนะคะ
ทาคามิจิ:อายาเสะคุงหรอกเหรอ ไม่ใช่เรื่องจะมาคุยกับพวกเธอหรอกนะ
ทาคามิจิ:ถอยกลับไปเถอะ ถ้าไม่ถอยกลับไปแล้วล่ะก็ต้องพบกับเรื่องเจ็บตัวเอานะ
ยูเอะ:อย่างนี้น่ะเอง อายาเสะคุงเหรอคะ
คาโมะ:นะ นี่หนูยูเอะ
ยูเอะ:เชิญเลยค่ะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเจ็บตัวหรือเรื่องอะไรก็ช่าง กรุณาทำตามใจชอบเลยค่ะ
คาโมะ:เอ๋
ยูเอะ:อย่างคุณที่เป็นครูประจำชั้นคนก่อนของพวกหนูน่ะ ถ้าทำแบบนั้นลงล่ะก็
ทาคามิจิ:อย่างนั้นเหรอ

หน้าที่ 4

อาสึนะ:ยูเอะจัง
ยูเอะ:อั๊ก
อาสึนะ:ทะ
อาสึนะ:ครูทาคาฮาตะ
คาโมะ:หนูยูเอะ

หน้าที่ 5

อาสึนะ:เมื่อกี้ครูเอาจริงเลยเหรอคะ ทำร้ายยูเอะน่ะ
อาสึนะ:รอเดี่ยวสิคะ ครูทาคาฮาตะ
ทาคามิจิ:ถึงขั้นนี้แล้วจะมาตกใจอะไรอีก อาสึนะคุง อ่อนหัดเกินไปหน่อยแล้ว
อาสึนะ:ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่แบบนั้น
อาสึนะ:ครูทาคาฮาตะไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องแบบนั้นใช่ไหมล่ะคะ
ทาคามิจิ:ถ้าเธอเกิดหวั่นไหวเพราะผมแค่ทำเรื่องในระดับนี้แล้วล่ะก็
ทาคามิจิ:เธอน่ะเป็นแค่นักเรียนหญิงม.ต้นธรรมดาจะดีกว่านะ
ทาคามิจิ:เอาล่ะ จะยอมจากไปเสียแต่โดยดี
ทาคามิจิ:หรือว่าจะสู้กับผมอย่างเอาจริงเอาจัง เลือกมาสักข้อนึง
ทาคามิจิ:จะไม่เลือกหรอกเหรอ ถ้าไม่เลือกล่ะก็ ผมจะทำให้เธอต้องเลือกเอง
ยูเอะ:คะ คุณอาสึนะ
ทาคามิจิ:เอาล่ะนะ

หน้าที่ 6

จิซาเมะ:อั๊ก
ฮารุนะ:จิซาเมะจัง
จิซาเมะ:*จะ เจ็บ*
จิซาเมะ:*จริงเหรอเนี่ย ไม่ใช่ความฝันนี่นา ฉันจะตายแล้วเหรอ*
คนแคระ:เอาล่ะ
คนแคระ:เหยียบให้เละแบบนี้เลยดีรึเปล่านะ
ฮารุนะ:เหวอ
ฮารุนะ:*วิกฤตสุดๆ*
ฮารุนะ:*จะไม่มีใครเข้ามาช่วยเลยเหรอ อาสึนะ คูเฟย คุณเซ็ตซึนะ ฉันต้องสู้เท่านั้นเหรอ ฉันเป็นแค่ผู้หญิงนักวาดโดจินแนวยาโอย บอยเลิฟธรรมดาเท่าเองนั้นนะ ต้องสู้กับเจ้าหมาตัวใหญ่มหึมาแบบนี้*
ฮารุนะ:*แต่จะว่าไป ขาทั้งสองข้างของเจ้าหมางี่เง่านี่กำลังกดเอาไว้อยู่ด้วยสิ ฉันก็เป็นอิสระด้วยสิ แบบนี้ก็เป็นโอกาสสิเนี่ย*
ฮารุนะ:*เอ ไม่รู้ด้วยแล้ว*
ฮารุนะ:*ต้องลุยเท่านั้น*
ฮารุนะ:*จงออกมา*

หน้าที่ 7

คู:โจมตีสวนล่ะนะ โคโนกะ
โคโนกะ:อะ อือ
คู:ถอยไปอยู่หลังฉันให้ดีๆนะ
โคโนกะ:ขะ เข้าใจแล้วล่ะ คูเฟย
คู:ไปอยู่ข้างหลังฉันแล้วใช่ไหม
คู:เพราะว่าฉันได้รับการไหว้วานเรื่องเธอจากเซ็ตซึนะน่ะ
อาสึนะ:ครูทาคาฮาตะ
อาสึนะ:*บะ แบบนี้แค่หลบก็เต็มกลืนแล้ว*

หน้าที่ 8

อาสึนะ:*กะ กลัวจัง*
อาสึนะ:*ทำไมต้องมาสู้กับครูทาคาฮาตะด้วยล่ะ*
อาสึนะ:*ทำยังไงดีล่ะ*
อาสึนะ:*จะทำยังไงดีล่ะ*
คาโมะ:คุณพี่สาวนี่ไม่ใช่ย่อยเลยนะ ถึงแม้จะเป็นแค่การหลบหลีกแต่ก็เป็นระดับมืออาชีพจริงๆ
คาโมะ:แต่ทว่า แบบนั้นก็ไม่ชนะหรอก เวลาก็ไม่มีแล้วด้วย ทำยังไงดีล่ะ
ยูเอะ:อืม
คาโมะ:นี่หนูยูเอะเป็นอะไรรึเปล่าน่ะ
ยูเอะ:ปะ เปล่าค่ะ พูดตรงๆแล้วเจ็บมากๆเลยนะคะ *เลือดกลบเต็มปากเลยล่ะ*
ยูเอะ:พวกครูเนกิน่ะ ต่อสู้แบบนี้มาตลอดเลยสินะคะ
ยูเอะ:แต่ทว่า

หน้าที่ 9

ยูเอะ:สถาณการ์ณนี้ อาจจะฝ่าฟันไปได้ก็ได้นะคะ
คาโมะ:อะไรนะ *เอาจริงเหรอ*
ยูเอะ:แผนภาพโลก อาร์ติแฟคของฉัน ตอนที่ฉันตรวจสอบมันทั้งวันเมื่อวาน นี่มันไม่ใช่เป็นเพียงแค่หนังสือเรียนเวทย์มนต์ธรรมดา
ยูเอะ:ตัวตนที่แท้จริงนั้นพอเดินหน้าสำรวจต่อไปแล้วก็พบว่ามันจะชี้นำไปสู่คำตอบของคำถามทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับเวทย์มนต์
ยูเอะ:สารานุกรมร้อยวิชามหาเวทย์
คาโมะ:โอ๊ะ
ยูเอะ:หรือก็คือ เป็นสิ่งที่น่าจะเรียกว่า บทสรุปแห่งศาสตร์เวทย์มนต์ *ปริมาณข้อมูลนั้นน่ะอย่างน้อย ก็เทียบเคียงสูสีกับส่วนของอาคารหอสมุดอาคารนึงเลยนะคะ*
ยูเอะ:ดูเหมือนว่าจะเชื่อมต่ออัพเดทข้อมูลกับเครือข่ายเวทย์มนต์อัตโนมัติด้วยล่ะค่ะ
ยูเอะ:ในตอนนี้ที่สำรวจดูเกี่ยวกับ ความสามารถในการต้านทานเวทย์มนต์และก็วิชาผสานเวทย์และจิตก็มีบันทึกไว้อย่างละเอียดด้วยค่ะ
คาโมะ:อะไรนะ
คาโมะ:อย่างนี้นี่เอง หรือว่ามีวิธีที่จะใช้การต้านทานต่อเวทย์มนต์ทำลายวิชาผสานเวทย์และจิตของทาคามิจิได้น่ะ
ยูเอะ:ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นล่ะค่ะ
คาโมะ:เอ๋ นี่สามารถเชื่อมต่อเข้าไปได้ถึงขั้นข้อมูลลับระดับ A เลยเหรอเนี่ย
คาโมะ:นี่แจคพอตได้ของดีมาทีเดียวเลยนะเนี่ย ถึงแม้จะไม่มีประโยชน์ในด้านการนำมาใช้ต่อสู้ได้ทันทีก็ตามแต่ จริงด้วยสินะ นี่สมกับเป็นหนูยูเอะจริงๆ

หน้าที่ 10

ยูเอะ:หวา
คาโมะ:พลังทำลายสุดยอดไปเลย *ไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเลยนะ*
ยูเอะ:คุณอาสึนะ
คาโมะ:อะไรกัน ถูกโจมตีโดยตรงเลยเหรอ
คาโมะ:คุณพี่สาว
คาโมะ:นี่
อาสึนะ:อึก
คาโมะ:ไม่เป็นไรเหรอ โดนโจมตีเข้าอย่างจังเลยนะ
อาสึนะ:มะ ไม่เป็นไรหรอก เพราะฉันใช้ดาบป้องกันไว้น่ะ
คาโมะ:ถึงจะพูดว่ากันไว้ก็เถอะ คุณพี่สาว มันไม่ใช่วิชากระจอกๆแบบนั้นนะ

หน้าที่ 11

ทาคามิจิ:ตะกี้น่ะผมออมมือไว้ แต่ต่อจากนี้จะไม่ปล่อยไว้แล้วล่ะนะ
ทาคามิจิ:เอาล่ะ ยอมแพ้ได้แล้วอาสึนะคุง
อาสึนะ:คะ ครูทาคาฮาตะ
ยูเอะ:คุณอาสึนะฟังหน่อยนะคะ
ยูเอะ:ที่จริงแล้วน่ะมีวิธีที่จะทำลายวิชาผสานจิตและเวทย์ของครูทาคาฮาตะอยู่นะคะ
อาสึนะ:เอ๋
ยูเอะ:กรุณาทำตามที่ฉันบอกนะคะ
ยูเอะ:นี่น่ะตามทฤษฏีแล้ว แม้แต่ครูทาคาฮาตะก็ต้านทานไม่อยู่แน่นอนค่ะ
ยูเอะ:ความสามารถของเธอน่ะมันแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยนะคะ
ฮารุนะ:*งูก่อกวนสินะ*
ฮารุนะ:ดีล่ะ วาดเสร็จแล้ว
ฮารุนะ:*ถึงจะไม่มีเวลาแล้วแต่ก็วาดได้หมดทั้งตัว
ฮารุนะ:*ไปเลย ผู้รับใช้หมายเลข 1 ของฉัน*
ฮารุนะ:*เทพยาดาแห่งดาบ*

หน้าที่ 12

ฮารุนะ:โอ้
ฮารุนะ:ทำได้แล้ว *ฉันนี่ก็ใช่ย่อยนะเนี่ย*
ฮารุนะ:หวา กุโร่ !? ( Guro คือพวกชอบแนวเลือดสาด by Yuki-Kung )
โนโดกะ:อา
จิซาเมะ:ทำได้ไม่เลวนี่นา ซาโอโตเมะ
ฮารุนะ:นี่ฉันทำเกินไปเหรอเนี่ย ทำเรื่องไม่ดีกับเจ้าหมายักษ์เข้าซะแล้วเหรอ *ไม่คิดเลยว่าจะได้ผลขนาดนี้*

หน้าที่ 13

ฮารุนะ:ฟื้นกลับขึ้นมาใหม่เหรอเนี่ย
จิซาเมะ:อะไรมันก็มีเหรอเนี่ย
ยูเอะ:*ให้ท่องคำที่ฉันจะพูดต่อจากนี้ แล้วก็ใช้ดาบสัมผัสให้โดนตัวครูนะคะ*
ยูเอะ:*ไม่จำเป็นต้องซัดให้ล้มลงไปเลยหรอกนะคะ แค่ใช่ดาบแตะให้โดนก็พอแล้ว แล้วก็ตั้งท่าตามเงื่อนไขเตรียมไว้นะคะ*
อาสึนะ:โทเม อัลเคส ไค อานัลคิอาส

หน้าที่ 14

ทาคามิจิ:หืม
ยูเอะ:หวา
คาโมะ:เยื่อม ทำได้แล้วเหรอ
ทาคามิจิ:หึ

หน้าที่ 15

ทาคามิจิ:หึหึหึ ฮะฮะฮะ อาสึนะคุง
ทาคามิจิ:น่าเสียดายนะ ถึงแม้จะดูเหมือนเธอจะมีแผนอะไรอยู่แต่ก็ทำอะไรผมไม่ได้หรอก
อาสึนะ:อะไรกันนะ ไม่ได้ผลหรอกเหรอคะ ครูทาคาฮาตะ
คาโมะ:อะไรกัน
คาโมะ:อะไรเนี่ย ครูทาคามิจิเหนือกว่างั้นเหรอ
ยูเอะ:ไม่ใช่ค่ะ
ยูเอะ:คุณอาสึนะไม่คิดว่ามันแปลกเหรอคะ
อาสึนะ:เอ๋
ยูเอะ:ครูทาคาฮาตะน่ะ ลงมือกับศิษย์เก่าอย่างพวกเราได้หน้าหน้าตาเฉยมั่งล่ะ แล้วก็ยังหัวเราะแบบนั้นอีก

หน้าที่ 16

ยูเอะ:อาจจะเสียมารยาทนะคะ ครูทาคาฮาตะ
ยูเอะ:แต่ว่าพวกฉันเป็นฝ่ายชนะ
อาสึนะ:เอ๋
ทาคามิจิ:อะไรนะ
ยูเอะ:ถึงแม้ครูทาคาฮาตะในโลกเบื้องหลังที่พวกหนูไม่รู้จักจะเข็มงวดเอาเรื่องทีเดียว
ยูเอะ:แต่จะเป็นคนที่ทำร้ายศิษย์เก่าอย่างหนูแล้วก็ยิ่งคุณอาสึนะได้อย่างไม่ลังเล อย่างหน้าตาเฉยน่ะเหรอ
ยูเอะ:หนูไม่มีทางคิดแบบนั้นหรอกนะคะ
ยูเอะ:ก็เพราะว่า

หน้าที่ 17

ยูเอะ:คุณคือครูทาคาฮาตะตัวปลอมน่ะสิคะ
ยูเอะ:แม้จะมีรายละเอียดการพูดและวาจาดูคล้ายกับครูทาคาฮาตะ
ยูเอะ:แต่ก็ดูเหมือนว่าจะเตรียมการมาอ่อนหัดไปหน่อยนะคะ
ยูเอะ:ไม่ใช่ ครูเนกิ หรอกต้องเรียกว่า เนกิคุง
ยูเอะ:ไม่ใช่ อายาเสะคุง หรอกต้องเรียกว่ายูเอะคุงสิคะ
ยูเอะ:ครูเค้าน่ะเรียกชื่อต้นของบากะเรนเจอร์ทุกคนที่รั้งท้ายอยู่เสมอ
ยูเอะ:แล้วก็ที่การต้านทานเวทย์มนต์ของคุณอาสึนะน่ะไม่มีผลนั้นมันก็แย่สินะคะ
ยูเอะ:ไม่ว่าจะโลกที่ปลอมแปลงขึ้นมาขนาดไหนก็ตาม แต่ก็เตรียมการไว้อย่างเข้มแข็งจนเกินไป
ยูเอะ:ตามที่ดูจากสถาณการ์ณแล้ว ด้วยวิชานี้น่ะก็คงไม่สามารถกำราบพวกเราได้อยู่หมัดใช่ไหมคะ ดังนั้น ก็เลยตั้งเป้าไว้แค่ให้พวกเรายอมแพ้ด้วยการใช้ความเจ็บปวด การข่มขู่และก็วิธีอื่นๆอีกนอกเหนือจากนั้นสินะคะ
จิซาเมะ:เจ้าบ้า หยุดนะ ใช้งูทรมานคนนี่มันรสนิยมแบบไหนกันเนี่ย
อาสึนะ:หมายความว่าไงกันยูเอะจัง
ยูเอะ:หรือก็คือ ครูทาคาฮาตะ ไม่ใช่สิ สถาณการณ์นี้ ของแบบนั้นน่ะ
ยูเอะ:จงเผยตัวตนออกมา
ยูเอะ:โลกจอมปลอม

หน้าที่ 18

ยูเอะ:ทุกอย่าง
ยูเอะ:มันคือภาพลวงตาค่ะ
อาสึนะ:จริงๆด้วย
คนแคระ:เอ๋
คนแคระ:อา
คำโปรย:ด้วยฝืมือที่ยอดเยี่ยมของยูเอะ สุดวิกฤตกลับพลิกผัน การโจมตีสวนกลับครั้งยิ่งใหญ่จะเริ่มขึ้นแล้ว
ยูเอะ:คุณคือคนร้ายสินะ
ยูเอะ:คุณคนแคระ